Rolls-Royce Wraith 6.6 V12

Er zijn Rolls-Royces waarin je eigenlijk achterin hoort te zitten. De Wraith is er juist eentje waarbij het zonde zou zijn om de sleutel aan iemand anders te geven.

Dat was bij zijn introductie in 2013 ook precies de bedoeling. Rolls-Royce had met de Phantom en later de Ghost inmiddels keurig bewezen dat het onder BMW-vleugels nog altijd auto’s kon bouwen waarin stilte, leer, hout en een volstrekt gebrek aan haast de boventoon voerden. Maar er bestond ook een ander soort klant. Iemand die wel een Rolls-Royce wilde, maar geen chauffeur. En die bij het zien van een mooie bergweg niet onmiddellijk achterin een krant wilde openslaan.

Daar kwam de Wraith voor.

De naam was overigens niet nieuw. Rolls-Royce gebruikte Wraith al in 1938, maar de moderne uitvoering werd iets heel anders. Een enorme tweedeurs coupé met een aflopende daklijn, lange motorkap en de bekende achterscharnierende deuren, maar vooral met 630 pk. Daarmee was het bij zijn introductie de krachtigste productie-Rolls-Royce die het merk ooit had gebouwd.

Onder die enorme motorkap ligt een 6.6 liter V12 met twee turbo’s. Goed voor 630 pk en 800 Nm, waarmee deze ruim 2.300 kilo zware Engelse herenclub in minder dan vijf seconden naar 100 km/u kan. Dat laatste voel je vooral, want horen doe je het nauwelijks. Een Wraith maakt van snelheid geen voorstelling. Geen klappen uit de uitlaat of overdreven motorgeluid, maar twaalf cilinders die ergens ver voor je vrijwel geruisloos hun werk doen terwijl de snelheidsmeter met opmerkelijk enthousiasme de andere kant op gaat.

Dat is misschien wel het knapste aan de Wraith. Rolls-Royce heeft geprobeerd een auto sportiever te maken zonder er ineens een sportwagen van te maken. Het onderstel bleef comfortabel, de besturing ontspannen en het interieur een plek waar het buitenleven vooral iets is waar andere mensen last van hebben. Alleen reageert alles nét wat alerter en zit er onder je rechtervoet een hoeveelheid vermogen die je in een traditionele Rolls-Royce niet direct verwacht.

En gelukkig zijn alle gebruikelijke Rolls-Royce-eigenaardigheden gewoon gebleven. De enorme suicide doors zijn achterscharnierend en elektrisch te sluiten, want naar een deurhendel grijpen nadat je bent ingestapt is kennelijk al te veel lichamelijke arbeid. In de voorschermen van de deuren zitten de bekende Rolls-Royce-paraplu’s opgeborgen en boven je hoofd bevindt zich de Starlight Headliner.

Geen achteraf ingebouwd AliExpress-pakket met een afstandsbediening waarvan niemand meer weet waar die ligt, maar honderden afzonderlijke glasvezelpunten die in de hemelbekleding zijn verwerkt.

Dan komen we bij deze Wraith uit 2014. En laten we vooral niet doen alsof degene die hem destijds samenstelde van plan was onopgemerkt door het leven te gaan.

Salamanca Blue over Arctic White is geen ingetogen combinatie. Het blauw is diep en uitgesproken, het wit maakt de enorme carrosserie optisch nog imposanter en samen is het precies op het randje van chic en ordinair. En eigenlijk past dat uitstekend bij een Wraith. Als je een tweedeurs Rolls-Royce met een V12, suicide doors, ingebouwde paraplu’s en een sterrenhemel bestelt, hoef je bij het kiezen van de kleur niet ineens verlegen te worden.

Binnenin gaat het er minstens zo uitgebreid aan toe. Vier afzonderlijke zitplaatsen, grote hoeveelheden leer en die typische Rolls-Royce-afwerking waarbij vrijwel ieder onderdeel dat bij een normale auto van kunststof zou zijn gemaakt, hier aanleiding lijkt te zijn geweest om er nog wat leer, metaal of hout tegenaan te zetten. Ondanks de coupévorm is het bovendien een serieuze vierzitter. De Wraith is bijna 5,3 meter lang en heeft een wielbasis van ruim 3,1 meter; dit is geen sportcoupé waarin de achterbank uitsluitend geschikt is voor een jas.

Ook technisch had Rolls-Royce nog een aardige truc bedacht. De achttraps automaat werkt samen met GPS-data en kan op basis van de weg die eraan komt alvast bepalen welke versnelling waarschijnlijk nodig zal zijn. Een helling, bocht of kruising verderop wordt dus meegenomen voordat de auto er daadwerkelijk aankomt. Typisch Rolls-Royce eigenlijk: zelfs de versnellingsbak wordt geacht vooruit te denken zodat de bestuurder dat niet hoeft te merken.

Dit exemplaar kwam vanuit België naar Nederland en heeft een gedocumenteerde historie. Er is geen schadeverleden gerapporteerd en de kilometerstand past bij een auto die door de jaren heen vooral voor de leuk is gebruikt.

En dat laatste is misschien wel de beste manier om naar een Wraith te kijken. Praktisch gezien heeft niemand een tweedeurs Rolls-Royce met 630 pk nodig. Voor rationeel vervoer zijn er duizenden betere oplossingen. Maar rationeel vervoer heeft meestal geen V12, geen paraplu in de deur en al helemaal geen sterrenhemel boven je hoofd.

De Wraith was Rolls-Royce voor een nieuwe generatie klanten, zonder dat Rolls-Royce ophield Rolls-Royce te zijn. Nog altijd buitensporig comfortabel, overdreven groot en gebouwd met een bijna komische aandacht voor details, alleen ditmaal met een duidelijke reden om zelf voorin te gaan zitten.

Sommige Rolls-Royces koop je voor de achterbank. Deze duidelijk niet.

Bijzondere kenmerken:

-Rolls-Royce Wraith Coupé, bouwjaar 2014

-6.6 liter twin-turbo V12

-630 pk en 800 Nm

-Achttraps automatische transmissie

-Satellietgestuurde transmissie

-Tweekleurenuitvoering Salamanca Blue over Arctic White

-Starlight Headliner

-Achterscharnierende suicide doors met elektrische sluiting

-Geïntegreerde Rolls-Royce-paraplu’s in de deuren

-Volledig lederen interieur

-Vier volwaardige zitplaatsen

-Afkomstig uit België

-Gedocumenteerde historie

-Geen schadeverleden gerapporteerd

-Marge-auto

Geschreven met een glas single malt binnen handbereik,