Alfa Romeo GT 3.2 V6 24V

Waarom ben ik in godsnaam zo dol op Alfa Romeo? En met mij nog velen anderen. Het is een vraag die ik mezelf regelmatig stel, meestal na een belletje van de garage of terwijl ik met koude vingers een relais probeer te resetten op een parkeerplaats ergens langs de A7. Het antwoord is simpel en tegelijk onmogelijk uit te leggen aan iemand die het niet snapt. Het zit in het DNA. In de manier waarop Italianen naar auto's kijken. Niet als vervoermiddel, maar als verlengstuk van je persoonlijkheid. Als statement. Als levenshouding.

De GT die Alfa Romeo in 2003 introduceerde was in veel opzichten een vreemde eend in de bijt. Gebouwd op het platform van de 156, getekend door Bertone (de laatste Alfa die dat privilege kreeg), en bedoeld als toegankelijke coupé een genre auto's die je nu niet meer ziet. Critici vonden hem te braaf. Te comfortabel. Te weinig hardcore.

Maar die critici misten het punt. De GT was nooit bedoeld als circuitwapen. Hij was bedoeld als dagelijkse metgezel die je elke ochtend een glimlach bezorgt. Een auto waarmee je naar je werk rijdt en waarbij je nog even achterom kijkt als je wegloopt.

En dan was er natuurlijk de 3.2 V6. De Busso. Misschien wel de mooiste zescilinder die ooit in een productieauto is gelegd. Giuseppe Busso ontwierp dit blok al in de jaren zestig, en het bleef in productie tot 2005. Daarna was het voorbij. Geen opvolger, geen spirituele erfgenaam, niks. De 3.2 in de GT was een van de laatste stuiptrekkingen van een tijdperk waarin geluid en gevoel nog belangrijker waren dan verbruikscijfers en CO2-labels.

240 pk, voorwielaandrijving (ja, ik weet het, puristen huilen nu), en een zesversnellingsbak die je zelf mag bedienen. Zoals het hoort.

De hier aangeboden GT in GRIGIO LIPARI met beige lederen interieur komt uit Spanje, waar hij zijn hele leven heeft doorgebracht tot de recente import naar Nederland. Geregistreerd in mei 2006, eerst in Galicië, later verhuisd naar Castilla-La Mancha. Het onderhoudsboekje leest als een roman: regelmatig olie en filters, netjes gedocumenteerd. De Spanjaarden hebben hem behandeld zoals je een GT hoort te behandelen: met respect, maar zonder hem in watten te pakken.

Wat deze specifieke auto extra interessant maakt is de uitrusting. Xenon koplampen met koplampreinigers, automatische airco, cruise control, het Bose Hi-Fi systeem met acht speakers, navigatie, parkeersensoren, en het TÜV-gekeurde Eibach onderstel zorgt dat voor net dat beetje extra strakheid zonder het comfort te vermoorden. Iemand wist wat hij deed.

Het interieur in beige leer tegen dat Grigio van de carrosserie is een combinatie die je niet vaak ziet, en die precies goed is. Geen grijze muizenval, geen beige bejaardenoord, maar warm en karaktervol. Vijf zitplaatsen, al is de achterbank meer geschikt voor kinderen of mensen waar je niet zo dol op bent. Zes airbags, elektronische stabiliteitsprogramma (VDC), ASR, ABS met elektronische remdrukverdeling. Voor 2006 behoorlijk compleet.

Drie eigenaren in bijna twintig jaar, netjes gedocumenteerde APK-historie (de Spanjaarden noemen het ITV), en een auto die er gewoon goed bijstaat. De 18-inch lichtmetalen velgen uit de extra serie zijn nog van de fabriek. Het Spaanse instructieboekje is misschien niet ideaal voor de gemiddelde Nederlander, maar gelukkig is een Busso-motor vrij universeel in zijn communicatie: hij gromt, hij zingt, hij schreeuwt als je hem de sporen geeft. Daar heb je geen vertaling voor nodig.

Is dit de ultieme Alfa Romeo? Nee. Dat is waarschijnlijk een 33 Stradale of een 8C Competizione. Maar dit is wel een Alfa Romeo die je elke dag kunt rijden, die je niet failliet maakt aan onderhoud (mits je het bijhoudt), en die je elke keer weer herinnert waarom je ooit verliefd werd op dit merk. De GT 3.2 V6 is de laatste der Mohikanen. De laatste Alfa met een Busso. De laatste met dat ondefinieerbare Italiaanse iets dat ze daarna nooit meer helemaal hebben weten te vangen.

Mijn opa zou hem prachtig hebben gevonden.

Bijzondere kenmerken

• 3.2 V6 24V Busso motor, 240 pk, de laatste generatie van dit legendarische blok
• Nero metallic (code 846) met cognacbruin lederen interieur
• Eibach sportonderstel (TÜV-goedgekeurd)
• Xenon koplampen met koplampreinigers
• Hi-Fi audiosysteem met acht speakers en stuurwielbediening
• 18-inch lichtmetalen velgen
• Volledige Spaanse onderhoudshistorie met facturen
• Drie eigenaren

Tussen twee espresso's door

Nick Slinger

Copywriter · HooG Selections