Alfa Romeo Spider 2.0 Twin Spark 16V

Er zijn van die auto's die je eigenlijk zou moeten verbieden. Niet vanwege uitstoot of geluidsoverlast, maar omdat ze te veel losmaken. De Alfa Romeo Spider is zo'n auto. Ik weet nog dat mijn opa, die het Alfa Romeo dealerschap op de Heilooërdijk in Alkmaar had, ooit een klant had die speciaal uit België kwam rijden voor een Spider.

De man had de auto nog nooit in het echt gezien, alleen op foto's. Toen hij eenmaal achter het stuur zat, met die lange motorkap voor zich en de zon op zijn gezicht, moest mijn opa hem na een halfuur proefrit letterlijk uit de auto praten. De man wilde niet meer uitstappen. Niet omdat de auto perfect was, niet omdat hij een koopje was, maar omdat de Spider iets doet wat rationeel niet uit te leggen valt.

De Serie 4 Spider, geproduceerd van 1990 tot 1994 (de allerlaatste liepen in '95 van de band), is het slothoofdstuk van een verhaal dat begon in 1966. Dertig jaar Spider, vier generaties, en eigenlijk steeds dezelfde auto. Pininfarina tekende het silhouet, Alfa Romeo vulde het in met passie, en de rest van de wereld bleef kopen.

De Serie 4 kreeg een grondige update: strakkere bumpers, verbeterde interieurafwerking, en onder de kap de befaamde Twin Spark motor. Zestien kleppen, twee bougies per cilinder, 150 pk aan Italiaans temperament dat via een handgeschakelde vijfbak naar de achterwielen gaat. Geen turbo, geen supercharger, gewoon een atmosferische viercilinder die pas echt tot leven komt boven de 4.

000 toeren en dan doorgaat tot je de begrenzer raakt of tot je verstand terugkeert. Wat meestal niet gebeurt.

De Twin Spark motor is een wonderlijk stuk techniek. Die dubbele bougie per cilinder zorgt voor een efficiëntere verbranding en een karakteristiek geluid dat ergens zit tussen een boze bij en een grommende kat. Het is niet de brute V8 brul van een Amerikaan en niet het ijskoude precisiewerk van een Duitser. Het is Italiaans: emotioneel, expressief, en net iets te enthousiast voor zijn eigen bestwil. Precies zoals het hoort.

Goed, de hier aangeboden Spider. En wat voor eentje. Argento metallic, oftewel zilver met dat typische Alfa shimmer dat in de zon net even anders valt dan bij welke Duitse concurrent dan ook. Eén eigenaar sinds de eerste registratie in juni 1995. Dertig jaar, één eigenaar. Laat dat even bezinken. In een wereld waarin auto's gemiddeld elke drie tot vijf jaar van eigenaar wisselen, heeft iemand deze Spider drie decennia lang gekoesterd.

Het onderhoudsboekje toont stempels van een garage in Modena (natuurlijk Italië, waar anders) en de Carfax bevestigt een ononderbroken Nederlandse registratie zonder incidenten.

Het interieur is bekleed met leer, zoals het hoort bij een Spider. Geen Tessuto, geen halve maatregelen, gewoon leer. En dan is er nog het originele eigenaarspakket, inclusief het Stile Alfa Romeo horloge met die kenmerkende schildvormige kast en lederen band. Hoeveel van die horloges zijn er nog? Hoeveel liggen er vergeten in een la, terwijl de auto allang is doorverkocht? Dit horloge is er nog, bij deze auto, compleet.

Het alarmsysteem is TBBS en TNO goedgekeurd, wat destijds de standaard was voor serieuze beveiliging en vandaag vooral een leuke tijdcapsule is van hoe we in de jaren negentig dachten over autodiefstal. De jaarlijkse controle moest bij een erkend inbouwbedrijf in Baarn. SCM, Postbus 54. Ik durf te wedden dat de helft van de lezers niet eens meer weet wat SCM is. Maar goed, de auto is er nog en niet gestolen, dus het systeem heeft zijn werk gedaan.

Wat maakt de Serie 4 Spider bijzonder ten opzichte van zijn voorgangers? Ten eerste de Twin Spark motor, die krachtiger en zuiniger is dan de carburateur blokken van weleer. Ten tweede de verbeterde wegligging door aangepaste vering en breder spoor. Ten derde het interieur, dat eindelijk aanvoelt alsof het in dezelfde decade is ontworpen als de buitenkant. De Serie 4 is de Spider voor mensen die wel van Italiaans drama houden, maar niet per se van Italiaanse elektronica uit de jaren zeventig.

Is het een perfecte auto? Nee. De bagageruimte is een grap (je past er één weekendtas in, mits je creatief vouwt), de verwarming werkt het beste als je hem niet nodig hebt, en als je een gezonde Hollandse schoenmaat hebt, loop je het risico om alle drie pedalen tegelijk in te drukken. Maar dat is precies het punt. Een Spider koop je niet omdat hij praktisch is.

Je koopt hem omdat hij je iets laat voelen. Omdat de zon op je gezicht schijnt terwijl je door de duinen rijdt. Omdat die Twin Spark motor boven de 5.000 toeren een geluid maakt waarvoor je normaal een concertkaartje moet kopen. Omdat je elke keer als je instapt, even glimlacht.

Dertig jaar, één eigenaar, Italiaans zilver, compleet met horloge. Dit is geen auto. Dit is een liefdesverklaring op wielen.

Sommige dingen moet je niet uitstellen.

Bijzondere kenmerken

• Alfa Romeo Spider 2.0 Twin Spark 16V, Serie 4 (1995)
• Argento metallic (zilver)
• Eén eigenaar sinds eerste registratie
• 150 pk Twin Spark motor met handgeschakelde vijfbak
• Lederen interieur
• Origineel Stile Alfa Romeo horloge met schildvormige kast aanwezig
• TBBS/TNO goedgekeurd alarmsysteem met SCM documentatie
• Onderhoudshistorie met stempels uit Modena
• Ononderbroken Nederlandse registratie
• Originele Nederlandse kentekenplaten

Tussen twee espresso's door, met de top in gedachten

Nick Slinger

Copywriter · HooG Selections