Jaguar XJ-S XJR-S 6.0 V12

Er zijn auto's die je koopt omdat ze logisch zijn. Er zijn auto's die je koopt omdat ze mooi zijn. En dan zijn er auto's die je koopt omdat je diep vanbinnen weet dat dit misschien wel je laatste kans is om iets te bezitten wat nooit meer gemaakt zal worden. De Jaguar XJR-S valt in die laatste categorie, en dan met name de 6.0 V12 versie die hier voor je staat te glimmen in het zwart.

Even wat context. In 1988 besloot Jaguar dat de XJS, die toen al dertien jaar in productie was, wel een sportievere broer kon gebruiken. Ze klopten aan bij Tom Walkinshaw Racing, het team dat met de XJS Groep A-auto's de European Touring Car Championship had gewonnen. TWR mocht aan de slag, en het resultaat was de XJR-S: breder, lager, agressiever, en voorzien van een bodykit die er niet uitzag alsof iemand hem er in het weekend had opgeplakt, maar alsof hij er vanaf dag één hoorde.

La primera generación aún contaba con el 5.3 V12, pero en 1989 llegó la versión de 6,0 litros. Mayor diámetro, culata distinta, sistema de gestión del motor Zytek. Oficialmente 318 CV, pero quien alguna vez se ha sentado al volante sabe que Jaguar era modesto con las especificaciones en aquella época. Según una estimación conservadora, un 6.0 en buen estado se acercaba más a los 340, quizá más.

Van de XJR-S 6.0 zijn er wereldwijd zo'n 787 gebouwd tussen 1989 en 1993. Hoeveel daarvan er nog bestaan in deze conditie, met deze geschiedenis, linksgestuurd, en in Nederland? Tel ze op de vingers van één hand. De hier aangeboden XJR-S is vanaf nieuw Nederlands. Geleverd door Kroymans Jaguar Import in Houten op 14 augustus 1990, eerste onderhoudsbeurt bij Kimman Amersfoort in september van datzelfde jaar.

Het onderhoudsboekje leest als een roman waarin de hoofdpersoon consequent naar dezelfde huisarts gaat: Kimman verzorgde de eerste zes beurten, netjes om de zes maanden of 12.000 kilometer. Daarna De Haas in Veenendaal, vervolgens Autocenter Berlicum, en Kroymans Zaltbommel. Allemaal erkende Jaguar-specialisten. De laatste eigenaar heeft de auto sinds 2017 in bezit en reed er duidelijk mee, maar wel met liefde.

Zes eigenaren in 35 jaar voor een auto van dit kaliber is eigenlijk opvallend weinig. Dit was geen speculatieobject dat van kluis naar kluis ging. Dit was een auto die werd gereden, onderhouden, en doorverkocht aan de volgende liefhebber die begreep wat hij in handen had. De APK-historie bevestigt dat beeld: een ononderbroken reeks goedkeuringen, met af en toe een adviespuntje dat keurig werd verholpen.

Wat de XJR-S onderscheidt van een reguliere XJS is niet alleen het vermogen. Het is de totaalervaring. De TWR-bodykit met die karakteristieke sideskirts en die subtiel uitgebouwde wielkasten. Het interieur in Warm Charcoal met dat typische Jaguar-leer dat na 35 jaar nog steeds ruikt zoals Engelse auto's horen te ruiken. De BFGoodrich-banden met meer dan 7 millimeter profiel, wat betekent dat de vorige eigenaar niet heeft rondgereden op versleten rubber in de hoop dat de volgende koper het niet zou merken.

En dan die motor. Zes liter, twaalf cilinders, in een V-configuratie die zo soepel draait dat je bij stationair nauwelijks voelt dat er iets gebeurt. Tot je het gaspedaal aanraakt. Dan gebeurt er namelijk van alles tegelijk. Die GM4L80-E automaat, vaak bekritiseerd door puristen, doet en la práctica precies wat hij moet doen: kracht overbrengen naar de achterwielen zonder drama.

El XJR-S nunca estuvo concebido como un arma para el circuito. Era un GT en el sentido más puro de la palabra. Grand Touring. Largas distancias, altas velocidades, máximo confort. El tipo de coche en el que usted parte por la mañana de Katwijk y se baja por la tarde en algún lugar al sur de Lyon sin que su espalda proteste. El negro en un XJR-S, por cierto, no es casualidad.

Era el color en el que había que tener este coche si uno entendía de qué iba la cosa. Nada de British Racing Green para los nostálgicos, nada de Solent Blue para los amantes de la sutileza. Negro. Porque un XJR-S con ese bodykit en negro parece que en cualquier momento podría emplearse para atracar un banco en una película de Guy Ritchie, pero una en la que los malhechores sí escapan con estilo.

Las llantas TWR están presentes, el escape deportivo también, y el conjunto simplemente está ahí como si fuera 1991 y acabara usted de abrir la portada de AutoWeek. No es un candidato restaurado a concurso de belleza. Es un coche que ha vivido su vida como debía: usado, cuidado y ahora listo para el siguiente capítulo.

Algunos coches se vuelven más clásicos con el paso de los años. El XJR-S ya lo era desde el momento en que los últimos ejemplares salieron de fábrica. Características especiales - XJR-S 6.